Mees studeerde in 2022 af aan Musician 3.0 , waarna hij zich volledig richtte op het samensmelten van muziek, beweging en ruimte. Hij maakte tijdens zijn studie muziek voor ‘La Visita’ van Peeping Tom en ‘Eromenos’ van Het Nationale Theater. Zijn eerste eigen werk ‘Sometimes I Visualize Myself Back in the Belly’ werd in 2022 geselecteerd voor Festival O.. Dit werk viel ook internationaal op, en leidde tot een uitvoering op het Tête-à-Tête Festival (Londen) en een residentie bij Opera North in Leeds.

Mees startte zijn onderzoek naar een transdisciplinaire werkwijze in ‘STABAT MATER’. In dit werk komen bewegers, klassieke geschoolde zangers, een improvisatiepercussionist en een kind samen in één grote fysieke compositie in de ruimte. Dit werk speelde in verschillende versies en ‘deconstructies’ in DOOR Open Space, Frascati en op het Gaudeamus Festival. In 2023 werd Mees gevraagd door Festival O. om een werk te maken in de oude Reinwaterkelders. Hier maakte hij VACUÜM, een ‘ronduit adembenemende performance’ (NRC ****) die met meer dan 30 uitverkochte performances bejubeld werd door publiek, pers en (inter)nationale podia en festivals.

Na de 'voorstudies' A Myth for Strings (The Alternative Conservatoire London) en A Myth for Piano (Muziekgebouw productiehuis) in 2024, maakte Mees zijn grootste locatiewerk tot nu toe, A Myth (2025). A Myth is een transdisciplinaire muzikale performance waarin beweging, zang, percussie en trombone samenkomen in één grote fysieke compositie. A Myth werd zeer positief ontvangen door publiek en critici (keuze v/d criticus Theaterkrant), en toert in 2025/2026 zowel in Nederland als internationaal.