Tijdens een tiendaagse Salon in Kyoto afgelopen juni sloten Gomperts en anderen zich aan om het fundamentele recht op lichamelijke autonomie te verkennen. Dit werd een intensieve uitwisseling tussen kunstenaars, denkers en makers over lichamelijke autonomie en de vraag wie daarover zeggenschap heeft. Uit deze ontmoetingen kwam een krachtige uitspraak naar voren: 'My body is mine'. Wat vanzelfsprekend lijkt – het idee dat je lichaam van jou is – blijkt in de praktijk kwetsbaar. Wetgeving, politieke besluiten en maatschappelijke structuren kunnen diep ingrijpen in persoonlijke vrijheid. Juist in die spanning tussen autonomie en controle vindt deze performance haar urgentie. 

Bezoekers bewegen zich vrij door een driedelige ervaring waarin verschillende kunstvormen elkaar ontmoeten en versterken. Je stapt een landschap binnen van ruimtelijke installaties en video van Reinier van Brummelen, hoort nieuwe muziek van Yannis Kyriakides, beleeft performances van Just van Bommel en woont een lecture-performance bij van Yuri Yamada. De onderdelen reageren op elkaar en vormen samen één doorlopend geheel: een gelaagde reflectie op het lichaam als persoonlijke én politieke ruimte.