Deze voorstelling onderzoekt de kracht van vertraging, ambiguïteit en collectieve verbeelding als tegenstem in een samenleving die wordt gedomineerd door snelheid, efficiëntie en maakbaarheid. Zo ontstaat een tijdelijke gemeenschap waarin persoonlijke en gedeelde dromen ruimte krijgen.

In deze tijd lijkt alles zo maakbaar en alles oplosbaar. We willen steeds het juiste antwoord klaar hebben, meteen weten hoe iets werkt en linea recta die mening ventileren. Maar wat brengt dat ons? Wat Sounding Bodies betreft wordt het hoog tijd dat we met meer verwondering naar de wereld gaan kijken. En dat we dromen -net als vroeger- weer als vanzelfsprekende onderbewuste raadgevers gaan zien.