De IJ-tunnel Mars
‘Niet meer zeuren, want de tijd van wachten is voorbij.’ Met deze liedtekst werd in 1968 de IJ-tunnel geopend. Een onderwater ‘Autobahn’ van 1600 meter gewapend beton, asfalt, lijnen en lichten die het isolement van Amsterdam-Noord doorbrak en zo landelijk met stedelijk Mokum verbond. Marnix Vinkenborg onderzoekt dit ondergrondse monument in relatie tot de geschiedenis van de mensen die er langs wonen, overheen varen, aan gewerkt hebben en doorheen rijden. Niet alleen asfalt en gewapend beton, maar een plek waar de stad zich opent. Of juist afsluit? Wat vinden bewoners, oud-bouwers en deskundigen? Zijn volkszangers en moderne musici in staat om een hedendaagse lofzang op de IJ-tunnel te brengen, net als Willy Alberti in 1968 dat deed? Door het raadplegen van de archieven, interviews af te leggen en filmopnamen te maken, duikt Vinkenborg de tunnel in en is hij benieuwd waar die hem heenbrengt.

Marnix Vinkenborg (1997) is een muziektheatermaker, componist en performer. Hij maakt voorstellingen waarin het alledaagse botst met het absurde, met onderwerpen als penthouses, wereldrampen en tortelduiven. Humor, vervreemding en frictie vormen de motor van zijn werk, waarin muziek fungeert als dragende theatrale kracht. Hij creëert, gevoed door obscure pop, dark comedy en situaties die nét te ver worden doorgetrokken, werelden die schuren, kantelen en ontregelen.