In Artaç’s Requiem for Mariza volgen we het lot van de protagonist, Mariza. Tijdens deze muzikale reis bevindt Mariza zich in een tussenruimte: ze balanceert tussen het leven dat ze kende en een ondoorgrondelijke toekomst. Gevangen in deze tussenfase, en vergezeld door de mysterieuze metgezel Ra, begint ze aan haar afscheid: niet alleen van de herinneringen die haar leven hebben gevormd, maar ook van de momenten die ze nooit heeft beleefd, de paden die ze nooit heeft bewandeld en de persoon die ze nooit is geworden.
Ze neemt afscheid van spijt, gemiste kansen en mogelijkheden die nooit zijn verwezenlijkt. Deze nieuwe compositie behoudt de structuur van een traditioneel requiem, waarin bestaande requiemteksten worden verweven met nieuw geschreven verzen van Sarah Sluimer, die reflecteren op de verschillende fasen van rouw.
Artaç combineert het rijke klankpalet van het New European Ensemble met elektronica en de expressieve klanken van de erhu (een tweesnarig strijkinstrument, ook wel bekend als de Chinese viool), waardoor een klanklandschap ontstaat waarin de laatste echo’s van Mariza doorklinken.
De zangers van Cappella Amsterdam vertegenwoordigen de gemeenschap en het collectieve verhaal waarvan Mariza ooit deel uitmaakte. Tijdens deze totale muzikale ervaring wordt het publiek uitgenodigd om deel te nemen aan een reis naar het diepste onbekende van ons bestaan. Het overgangsritueel verandert in een collectieve tocht, waarbij het publiek – door de ervaring van Mariza heen – wordt uitgenodigd om na te denken over de complexiteit van het leven en de zoektocht naar betekenis.