Uit 31 inzendingen koos de jury dit jaar de volgende vijf werken:

Bart Spaan – Onyx (2011), fluit en piano

Als je bij Onyx van Bart Spaan je ogen sluit, krijg je de indruk dat je luistert naar een fluit met live-elektronica. Maar de speakers staan uit. Dankzij het rechterpedaal resoneren alle snaren van de vleugel en wordt het instrument een klankkast waarin de fluit nagalmt. Flatterzunge, bisbigliando en ademrijk fluitspel versmelten met wittetoetsenclusters en hun naklank tot steeds nieuwe klankmengsels. Bart Spaan schreef het stuk voor Ilonka Kolthof en Ralph van Raat, die het op 10 januari 2012 in Rotterdam in première brachten.

Corrie van Binsbergen – The return of the son of the man who happened to be the son of the man who happened to be the son of ... (2003), nieuwe bewerking voor viool, cello en piano

Op 4 december 2003, tien jaar na de dood van Frank Zappa, bracht het Asko Ensemble in Paradiso een hommage aan zijn muziek. Corrie van Binsbergen droeg een nieuwe vijfdelige suite aan Zappa op: The Magic Sock (music for an imaginary roadmovie). Het tweede deel krijgt in Parelduiken een tweede leven. Van Binsbergen bewerkt het voor pianotrio.

Gerda Geertens – Slinger (1989), viool, altviool en cello

Gerda Geertens componeerde met Slinger een strijktrio van een kwartier dat in juli 1990 klonk op de Darmstädter Ferienkurse, het internationale laboratorium van de nieuwe muziek. Dit mooie werk klinkt pas na 36 jaar weer voor de tweede keer.

Huba de Graaff – De Biggenweg (1995), twee vleugels en ruis

Twee vleugels en luidsprekers die synthetische ruis de zaal in sturen. ‘Angst klinkt als ruis, het suist in je oren,’ schrijft Huba de Graaff. ‘De Biggenweg gaat over de angst de controle te verliezen.’ De titel komt uit een droom: een kudde op hol geslagen varkens die de dood tegemoet rent. Het stuk ‘zindert continu, zonder apotheose, zonder een finale. Alleen maar spanningsopbouw.’ De Graaff schreef De Biggenweg voor het pianoduo Cees van Zeeland en Gerard Bouwhuis, dat het stuk in 1999 op cd uitbracht. Bouwhuis speelt het 27 jaar later opnieuw, nu met pianist Antonii Baryshevskyi.

Riek Westerhof – Symposion (1991), versie voor piano en ensemble

Riek Westerhof trekt met haar ‘reistasjes’ vol eigen pianostukken langs stationspiano’s. Zij duikt met haar muziek op waar toevallig een instrument staat. Ze speelt haar stukken zelf, laat een kopie van de bladmuziek achter en reist verder: een improvisatorische performance. Haar pianostuk Symposion schreef ze in 1991. Westerhof noemt het ‘een compositie als bijdrage aan de eeuwigdurende dialoog, die aan welluidendheid kan winnen middels musique d’ameublement’. Een ode aan zowel Plato als Erik Satie.

Tickets

Gratis, maar niet vanzelf: reserveer je ticket op de dag zelf (vrijdag 13 november) vanaf 9:30 uur via de website van TivoliVredenburg of bij de kassa in de centrale hal. De lunchconcerten zijn toegankelijk voor iedereen vanaf 8 jaar.

Over Parelduiken

Parelduiken is een jaarlijks programma van New Music NOW rond vergeten repertoire. Componisten sturen via een open call werken op die minstens tien jaar niet zijn uitgevoerd; een jury maakt een keuze uit de parels, een ensemble brengt de stukken weer tot leven in een gratis lunchconcert in TivoliVredenburg. New Music NOW legt het concert op video vast. In een eerdere editie klonk werk van onder anderen Kris Oelbrandt, Caroline Ansink, Christina Viola Oorebeek en Renske Vrolijk. In 2026 beleeft Parelduiken zijn derde editie.

De jury bestond dit jaar uit Anne La Berge (fluitist en componist), Aad van Nieuwkerk (podcastmaker Muziekmakers der Nederlanden en voorheen VPRO Vrije Geluiden) en Aljosja Buijs (pianist, hoofd klassieke muziek ArtEZ Zwolle). Aad van Nieuwkerk interviewt de componisten voor zijn podcast Muziekmakers der Nederlanden; de afleveringen verschijnen in november op de platforms van New Music NOW en de Concertzender.

Parelduiken is een initiatief van Nieuw Geneco, in samenwerking met New Music NOW en TivoliVredenburg, en komt tot stand dankzij een schenking van het Sociaal Fonds Buma.